Polska

juluppropet-slutgiltig

Apel swiateczny – o zyczliwa polityke migracyjna

W ciagu 2015 roku ponad 70 000 dzieci szukalo schronienia w naszym kraju (wedlug Migrationsverket). Przyszli z rodzina lub bez, uciekajac od przemocy i wojny do nowego zycia w Szwecji. Spotkaly sie tutaj z hojnoscia i konkretna opieka ze strony politykow i urzednikow, nauczycieli i personelu szkolnego, opieki spolecznej, przedsiebiorstw, zwiazkow, organizacji i Kosciolow. Tysiace ludzi ofiarowalo swoj czas i swoje zaangazowanie w roznych dziedzinach, jak treningi pilki noznej, klasy jezykowe i grupy zabaw. Latwo zrozumiec dlaczego. Po prostu chce sie wniesc swoj wklad, pomoc, byc bliznim.

W 2016 nastapila drastyczna zmiana w polityce wobec ubiegajacych sie o azyl i uchodzcow. W czerwcu parlament przeglosowal nowe i restryktywne prawo dla ubiegajacych sie o azyl. Nie tylko prawo ale rowniez stosowanie prawa przez urzedy stalo sie bardziej restrykcyjne. Istnieje ryzyko, ze ludzie, ktorzy uciekaja przed niebezpieczenstwem, beda uwazani jako obciazenie spoleczne i ekonomiczne, i jako problem, ktory powinien byc rozwiazany poza granicami Szwecji. Jest nas wielu, ktorzy czuja wielki niepokoj ze wzgledu na brak empatii i dehumanizacje, bedace rezultatem obecnej polityki azylowej i dyskusji na ten temat. Szczegolnie dotkniete sa dzieci i mlodziez, ktorym w ten sposob odbiera sie nadzieje i wiare w przyszlosc.

Widzimy zrozpaczonych mlodych ludzi, ktorzy ciagle zyja z ryzykiem wydalenia do niebezpiecznych i pograzonych w konfliktach krajow; mlodych, ktorzy czesto widza Szwecje jako ich jedyny mozliwy dom. Widzimy dzieci, ktore nie wiedza czy ich rodziny beda mogly zostac dluzej niz 13 miesiecy w tym kraju, w ktorym zaczely juz szkole i spotkaly nowych przyjaciol. Widzimy w Szwecji rodzicow, ktorzy rozpaczliwie szukaja drog, aby moc polaczyc sie ze swoimi dziecmi, ktore pozostaly w rejonach konfliktu lub znajduja sie na szlaku ucieczki, gdzie prawo i biurokracja stawiaja ciagle nowe przeszkody. Prawo do zycia w rodzinie jest podstawowym prawem czlowieka ustanowionym przez miedzynarodowe porozumienia. Wspolne dla wszystkich uchodzcow jest to, ze zyja stale w bolesnym oczekiwaniu, niepokoju i obawie.

Wspolczucie i chec angazowania sie na rzecz innych naleza do podstawowych cech ludzkich. To nawiazuje do istotnej mysli wiary chrzescijanskiej, ze jestesmy stworzeni do zycia razem. Jako wspolbracia i wspolsiostry jestesmy dla siebie zobowiazaniem. Warunki stworzone przez nowe prawo dla ubiegajacych sie o azyl, ktore dotykaja dzieci, mlodych ludzi i rodziny, sa sprawa nas wszystkich.

Niech czwarta niedziela adwentu bedzie poczatkiem apelu na rzecz zyczliwej polityki migracyjnej.

Podpisujac sie pod tym apelem swiatecznym wzywamy rzad aby:
– Dal dziecom i mlodym ludziom prawo do bezpiecznego zycia i wiary w przyszlosc.
– Dal wszystkim, ktorym przyznano azyl w Szwecji prawo do rodzinnego zycia.
– Usunal praktyczne przeszkody do ponownego zjednoczenia sie rodzin.

Kyrkoledare, Sveriges kristna råds styrelse:
Daniel Alm, föreståndare Pingst – fria församlingar i samverkan.
Anders Arborelius, biskop Stockholms katolska stift.
Dioscoros Benyamin Atas, ärkebiskop Syrisk-ortodoxa kyrkan.
Stefan Holmström, missionsföreståndare EFS.
Antje Jackelén, ärkebiskop Svenska kyrkan.
Johnny Kleman, kommendör Frälsningsarmén.
Kjell Larsson, missionsföreståndare, Svenska Alliansmissionen.
Anne-Christine Lindvall, Serbisk-ortodoxa kyrkan.
Jean Mansour, arkimandrit, Grekisk-ortodoxa kyrkan av Antiokia.
Maie Martinson, församlingsföreståndare, Estniska evangelisk-lutherska kyrkan.
Bernth-Åke Ottosson, tf missionsdirektor, Evangeliska Frikyrkan.
Lasse Svensson, kyrkoledare Equmeniakyrkan.
Karin Wiborn, generalsekreterare Sveriges kristna råd.

 

 

 

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInEmail this to someonePrint this page